Wzmocnienie gruntu jest problemem złożonym. W celu osiągnięcia wysokich parametrów nośności podłoża należy stosować wiele różnych, wzajemnie uzupełniających się technik. Tradycyjne metody polegające na usunięciu słabonośnego gruntu, jego wywiezieniu i zdeponowaniu, wymagają dużych nakładów finansowych i mogą stanowić problem logistyczny. Następnie w miejsce usuniętego gruntu należy wbudować nośne grunty niespoiste (np. żwiry, piaski, tłucznie), aby otrzymać jednorodną, mrozoodporną warstwę podbudowy o dużej nośności.

Zastosowania:

• naprawa dróg,
• wzmocnienie podłoża pod parkingami i drogami manewrowymi,
• podbudowa pod posadzki i fundamenty obiektów przemysłowych,
• wzmocnienie podłoża pod wysypiska i składowiska,
• wykonanie nośnej podbudowy dla posadowienia innych obiektów budowlanych,

Technologia jest prosta i wydajna. Przy zastosowaniu odpowiednich środków wiążących, opracowanych dla konkretnych warunków gruntowych oraz przy użyciu specjalistycznego sprzętu, który w sposób zaprogramowany dozuje stabilizator, mieszając go na wymaganą głębokość z górną warstwą podłoża gruntowego, tworzy się warstwę o jednolitych parametrach. Następnie należy dokładnie zagęścić warstwę i mamy do dyspozycji nośne podłoże. Wielokrotne, próbne obciążenia płytą dowiodły wysokiej skuteczności tej technologii.

Stabilizacja podłoża znajduje zastosowanie zarówno przy budowie nowych, jak i renowacji dróg samochodowych oraz dla ścieżek niewymagających nawierzchni asfaltowych, także przy wzmacnianiu podłoża dla posadowienia obiektów przemysłowych, przy uszczelnianiu podłoża na składowiskach i wysypiskach odpadów. Technologia stabilizacji podłoża doskonale wpisuje się w filozofię ochrony środowiska naturalnego, a jej zastosowanie w konkretnym projekcie dowodzi wysokiej troski o otoczenie.